17 april 2019

Reisverslag Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore, door Leonie Banning

Als PhD student houd ik me nu zo’n 2.5 jaar bezig met gedragsveranderingen bij de ziekte van Alzheimer (AD), en hun relatie met AD biomarkers in het bijzonder. Mensen met AD ervaren namelijk niet alleen geheugenproblemen, maar bemerken mogelijk ook gedragsveranderingen. Je kunt dan denken aan klachten als depressie, angst en apathie. Op de geheugenpoli zien we dat deze gedragsveranderingen, en het beloop ervan over de tijd heen, voor iedereen anders kan zijn. 

Als onderdeel van mijn proefschrift wilde ik graag het beloop van gedragsveranderingen over tijd nader bekijken. Het zou interessant zijn om te onderzoeken of verschillen in deze trajecten eventueel samenhangen met de kenmerkende eiwitten in het hersenvocht bij AD. Het meenemen van meerdere meetmomenten (het tijdsaspect, het beloop) per persoon vergroot echter de complexiteit van de statistische modellen. Associate prof. Jeannie Leoutsakos werkt aan de afdeling Psychiatry and Behavioral Sciences van Johns Hopkins University School of Medicine (JHU) en staat bekend om haar expertise in zogenaamde “growth mixture models". Dolblij was ik toen ze positief antwoordde op onze vraag of ik langs mocht komen om ons samen in mijn onderzoeksvraag te verdiepen, gebruik makend van deze modellen. 

foto gebouw Baltimore

Van 1 februari t/m 8 april 2019 verbleef ik in Baltimore (Maryland, US), nabij het Johns Hopkins ziekenhuis. Het is van oudsher een prestigieus ziekenhuis, die bekend staat om zijn hoge kwaliteit zorg, onderzoek en onderwijs (alsook de koepel, zie 1e foto & logo). Helaas ligt het prachtige ziekenhuis in een wijk die minder goed bekend staat (een leessuggestie voor de geïnteresseerden: “Amerikanen lopen niet” van Arjen van Veelen). Dat betekent dat zich overal op straat beveiligers bevinden en je (m.n. ’s avonds) niet zonder meer over straat kunt bewegen. Dat was echt even wennen. Gelukkig was de verbinding naar mijn campus goed geregeld: er rijden shuttlebussen tussen de campussen (de fiets die mijn begeleidster me leende heb ik slechts éénmalig gebruikt…)

bloesem Baltimore Bij aankomst in Baltimore was het echt winter: temperaturen ver onder het nulpunt en veel sneeuw (welke tegen mijn verwachting in het openbare leven totaal plat legde, denk aan onze blaadjes op het spoor), maar dat veranderde al snel (de prachtige bloesem in Washington mocht in deze post niet ontbreken). Halverwege is mijn vriend een weekje langsgekomen en samen zijn we naar Washington en New York geweest. Beiden prachtige steden met de meest fantastische musea (vol met Hollandse meesters)!

gebouw

Voor het beantwoorden van onze vraagstelling hebben we gebruik gemaakt van twee grote Amerikaanse cohort studies (ADNI en NACC). Jeannie heeft een schat aan kennis en is een fantastisch fijne docente geweest. Boven verwachting heb ik in de laatste week al resultaten aan het team aldaar kunnen presenteren. Om een tipje van de sluier op te lichten: we hebben voor depressie, angst en apathie inderdaad verschillende trajecten in kaart kunnen brengen, en hebben ook naar de relatie met baseline biomarkers kunnen kijken. Deze resultaten worden nu opgeschreven. Naast het doen van onderzoek heb ik met de psychiaters aldaar meegelopen op de geheugenpoli en verschillende multidisciplinaire overleggen bijgewoond. Erg leerzaam om te zien hoe het patiëntencontact daar verloopt, met (gelukkig) veel overeenkomsten met ons werk in Maastricht. 

Ik vond het een fantastische ervaring: ik heb niet alleen op onderzoeksgebied veel geleerd, maar ook op persoonlijk vlak heeft het me veel gebracht. Ontzettend veel dank aan mijn team, prof Frans Verhey, dr. Inez Ramakers en dr. Pauline Aalten, voor hun ondersteuning om dit allen mogelijk te maken. Ook een woord van dank aan Alzheimer Nederland: dit onderzoek is gedeeltelijk gefinancierd door hun internationale onderzoeksstage-beurs. En last-but-not-least, heel veel dank aan de afdeling Psychiatry and Behavioral Sciences van JHU, met dr. Jeannie Leoutsakos in het bijzonder.

Door Leonie Banning, promovendus bij ACL

foto Leonie